Porady

Pierwsza Pomoc

Podstawowe Zabiegi Resuscytacyjne u Dorosłych


Zadaniem osoby udzielającej pierwszej pomocy jest utrzymanie przy życiu poszkodowanego i
nie dopuszczenia do powstania dalszych powikłań do chwili przybycia lekarza bądź karetki pogotowia ratunkowego.



1.  Upewnij się, czy poszkodowany i wszyscy świadkowie zdarzenia są bezpieczni.
2.  Sprawdź reakcję poszkodowanego: delikatnie potrząśnij za ramiona i głośno zapytaj - "Czy wszystko w porządku?"
3.  Jeżeli reaguje:
  • zostaw poszkodowanego w pozycji, w której go zastałeś, o ile nie zagraża mu żadne
niebezpieczeństwo
  • dowiedz się jak najwięcej o stanie poszkodowanego i wezwij pomoc, jeśli będzie potrzebna,
  • regularnie oceniaj jego stan.
4.  Jeżeli nie reaguje:
  • głośno zawołaj o pomoc,
  • odwróć poszkodowanego na plecy, a następnie udrożnij jego drogi oddechowe, wykonując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy
  • umieść jedną rękę na czole poszkodowanego i delikatnie odegnij jego głowę do tyłu, pozostawiając wolny kciuk i palec wskazujący tak, aby zatkać nimi nos jeżeli potrzebne będą oddechy ratunkowe,
  • opuszki palców drugiej ręki umieść na żuchwie poszkodowanego, a następnie unieś ją w celu udrożnienia dróg oddechowych.
5.  Utrzymując drożność dróg oddechowych wzrokiem, słuchem i dotykiem poszukaj prawidłowego oddechu:
  • oceń wzrokiem ruchy klatki piersiowej,
  • nasłuchuj przy ustach poszkodowanego szmerów oddechowych,
  • staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim policzku.



W pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia poszkodowany może słabo oddychać lub wykonywać głośne, pojedyncze westchnięcia.
Nie należy ich mylić z prawidłowym oddechem. Na ocenę wzrokiem, słuchem i
dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz jakiekolwiek
wątpliwości czy oddech jest prawidłowy, działaj tak, jakby był nieprawidłowy.


6. 
Jeżeli oddech jest prawidłowy:
  • ułóż poszkodowanego w pozycji bezpiecznej,
  • wyślij kogoś lub sam udaj się po pomoc (wezwij pogotowie),
  • regularnie oceniaj oddech.
7.  Jeżeli oddech nie jest
prawidłowy:
  • wyślij kogoś po pomoc, a jeżeli jesteś sam, zostaw poszkodowanego i wezwij pogotowie, wróć i rozpocznij uciskanie klatki piersiowej:
      -uklęknij obok poszkodowanego,
      -ułóż nadgarstek jednej ręki na
środku klatki piersiowej poszkodowanego,
      -ułóż nadgarstek drugiej ręki na już położonym,
      -spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nie będziesz wywierać nacisku na żebra poszkodowanego; nie uciskaj nadbrzusza ani dolnego końca mostka,
      -pochyl się nad poszkodowanym, wyprostowane ramiona ustaw prostopadle do mostka i uciskaj na głębokość 4-5 cm,
      -po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatkę piersiową, nie odrywając dłoni od mostka. Powtarzaj uciśnięcia z częstotliwością 100/min (nieco mniej niż 2 uciśnięcia/s),
      -okres uciskania i zwalniania nacisku (relaksacji) mostka powinien być taki sam.
8.  Połącz uciskanie klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi:
  • po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej udrożnij drogi oddechowe, odginając głowę i unosząc żuchwę,
  • zaciśnij skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka ręki umieszczonej na czole poszkodowanego,
  • pozostaw usta delikatnie otwarte, jednocześnie utrzymując uniesienie żuchwy,
  • weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami, upewniając się, że nie ma przecieku powietrza, 
  • wdmuchuj powoli powietrze do ust poszkodowanego przez około 1 sekundę (tak jak przy normalnym oddychaniu), obserwując jednocześnie czy klatka piersiowa się unosi taki oddech ratowniczy jest efektywny, 
  • utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsuń swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa, 
  • jeszcze raz nabierz powietrza i wdmuchnij do ust poszkodowanego, dążąc do wykonania dwóch skutecznych oddechów ratowniczych; następnie ponownie ułóż ręce w prawidłowej pozycji na mostku i wykonaj kolejnych 30 uciśnięć klatki piersiowej, 
  • kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2,
  • przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, gdy zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji. Jeżeli wykonany pierwszy oddech ratowniczy nie powoduje uniesienia się klatki piersiowej jak przy normalnym oddychaniu, wykonaj następujące czynności:

          - sprawdź jamę ustną poszkodowanego i usuń widoczne ciała obce,

          - sprawdź, czy odgięcie głowy i uniesienie żuchwy są poprawnie wykonane,
          - wykonaj nie więcej niż 2 próby wentylacji za każdym razem, zanim podejmiesz ponownie uciskanie klatki piersiowej. Jeżeli na miejscu zdarzenia jest więcej niż jeden ratownik,
ratownicy powinni się zmieniać podczas prowadzenia reanimacji co 1-2 minuty, aby zapobiec zmęczeniu. Należy zminimalizować przerwy w resuscytacji podczas zmian.

9.  Reanimacje ograniczoną wyłącznie do uciśnięć klatki piersiowej możesz prowadzić w następujących sytuacjach:

  • Jeżeli nie jesteś w stanie lub nie chcesz wykonywać oddechów ratowniczych, zastosuj uciśnięcia klatki piersiowej.
  • Jeżeli stosujesz wyłącznie uciśnięcia klatki piersiowej, wykonuj je bez przerwy, z częstotliwością 100 uśnięć /min,
  • Przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, jeżeli zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji.

10.  Kontynuuj resuscytację do czasu gdy:

  • przybędą wykwalifikowane służby medyczne i przejmą działania,
  • poszkodowany zacznie prawidłowo oddychać,
  • ulegniesz wyczerpaniu.



Pozycja Boczna

Istnieje kilka wariantów pozycji bezpiecznej, każdy z nich ma swoje zalety. Żadna z pozycji nie jest idealna dla wszystkich poszkodowanych. Pozycja powinna być stabilna, jak najbliższa ułożeniu na boku z odgięciem głowy i brakiem ucisku na klatkę piersiowa, by nie utrudniać oddechu.

Zaleca się następującą sekwencje postępowania w celu ułożenia poszkodowanego w pozycji bezpiecznej:

1.  zdejmij okulary poszkodowanego,
2.  uklęknij przy poszkodowanym i upewnij sie, ze obie nogi są wyprostowane,
3.  rękę bliższą tobie ułóż pod kątem prostym w stosunku do ciała, a następnie zegnij w łokciu pod kątem prostym tak, aby dłoń reki była skierowana do góry,
4.  dalsza rękę przełóż w poprzek klatki piersiowej i przytrzymaj stroną grzbietową przy bliższym tobie policzku,
5.   drugą swoją ręką złap za dalsza kończynę dolną tuż powyżej kolana i podciągnij ją ku górze, nie odrywając stopy od podłoża,
6.  przytrzymując dłoń dociśniętą do policzka, pociągnij za dalsza kończynę dolną tak, by ratowany obrócił sie na bok w twoim kierunku,
7.  ułóż kończynę, za która przetaczałeś poszkodowanego w ten sposób, aby zarówno staw kolanowy jak i biodrowy były zgięte pod katem prostym.

Zasady zachowania się w czasie pożaru

Jak zwalczać powstały pożar?
1. W przypadku powstania pożaru wszyscy zobowiązani są podjąć działania w celu jego likwidacji:zaalarmować niezwłocznie, przy użyciu wszystkich dostępnych środków osoby będące w strefiezagrożenia. Masz obowiązek prawny i moralny powiadomić o tym osoby zagrożone, straż pożarną lubinne służby ratownicze.
2. Telefoniczne alarmowanie należy wykonać w następujący sposób: Po wybraniu numeru alarmowego straży pożarnej 998 lub 112 i zgłoszeniu się dyżurnego spokojnie i wyraźnie podaje się:
swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego nadawana jest informacja o zdarzeniu,
adres i nazwę obiektu,
co się pali, na którym piętrze,
czy jest zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.
Po podaniu informacji nie odkładać słuchawki do chwili potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia.
Przyjmujący może zażądać:
•  potwierdzenia zgłoszenia poprzez oddzwonienie,
•  dodatkowych informacji, które w miarę możliwości należy podać.
3. Przystąpić niezwłocznie, przy użyciu dostępnych środków gaśniczych do gaszenia pożaru i nieść pomoc osobom zagrożonym. W przypadku koniecznym przystąpić do ewakuacji ludzi i mienia. Należy czynności te wykonać w taki sposób, aby nie doszło do powstania paniki jaka może ogarnąć osoby będące w zagrożeniu, które wywołuje u ludzi ogień i dym. Panika może być przyczyną niepotrzebnych i tragicznych w skutkach wypadków w trakcie prowadzenia działań ratowniczo-gaśniczych. Dlatego prowadząc jakiekolwiek działania w przypadku powstania pożaru należy kierować się rozwagą w podejmowaniu decyzji.
4. Użyj prostych sposobów, by ugasić pożar w zarodku – gaśnica, woda, koc gaśniczy:
jeśli ubranie pali się na Tobie – zatrzymaj się, połóż na ziemi i obracaj do chwili zaduszenia ognia,ucieczka spowoduje tylko zwiększenie płomienia;
jeśli pali się tłuszcz w naczyniu kuchennym – ugaś go solą kuchenną lub po prostu nakryj szczelną pokrywką.
5. Nie gaś urządzeń elektrycznych wodą – mogą być pod napięciem, postaraj się odłączyć zasilanie elektryczne.
6. Nie próbuj gasić ognia, którego nie jesteś w stanie opanować, wyprowadź wszystkie osoby zagrożone w bezpieczne miejsce i w razie potrzeby udziel pierwszej pomocy.

Wskazówki dla dzieci
Gdy powstanie pożar w domu
1.  zadzwoń do straży pożarnej pod numer 998 lub 112,
2.  staraj się zejść na piętro poniżej palącego się mieszkania lub wyjść na zewnątrz budynku.

Pamiętaj – dym unosi się do góry – nie wolno zjeżdżać windami, nie należy otwierać drzwi, przez które wydobywa się dym, gdyż dostarczenie większej ilości tlenu może powodować szybki rozwój pożaru i płomienie mogą nas poparzyć,
3.  jeżeli nie możesz opuścić mieszkania, nie otwieraj drzwi prowadzących na korytarz, uszczelnij je,wzywaj krzykiem pomocy, wykonuj polecenia strażaków,
4.  nie gaś wodą urządzeń elektrycznych, grozi to porażeniem prądem; staraj się wyciągnąć z gniazdka przewód zasilający (np. drewnianym kijem od szczotki), można wykręcić bezpieczniki, by odłączyć dopływ prądu do mieszkania,
5.  powiadom o zagrożeniu sąsiadów,
6.  nie wdychaj dymu – zasłoń usta mokrą tkaniną; jeżeli to możliwe, zmocz swoje ubranie lub owiń ciałomokrą grubą tkaniną z naturalnych materiałów (z lnu, wełny, bawełny itp.).
Kreator strony - przetestuj