Honor Strażaka

HONOR STRAŻAKA!


Wewnętrzne poczucie, że jest sięczłowiekiem uczciwym, sumiennym, prawym, ludzkim i sprawiedliwym, że sięwypełnia należycie swe obowiązki i że się posiada odpowiednią wartość życiową -wszystko to stanowi honor jednostki.


Dlatego człowiek, który ma poczuciehonoru, bierze gorąco do serca wszelką obmowę, zniewagę lub obrazę, odpierającbez zwłoki stawiane mu zarzuty i pociągając tych, którzy je rozsiewają doodpowiedzialności. Przeciwnie bowiem tylko człowiek bez poczucia honoru nieprzejmuje się, gdy o nim coś złego mówią i nie stara się temu zaprzeczyć.


Niezależnie od honoru jednostkiistnieje także honor rodzinny, honor żołnierski i t p. Istnieje również honorstrażacki.


Honor strażacki - to tkwiące wkażdym strażaku z osobna i w całej zbiorowości strażackiej wewnętrzne poczucieuczciwości, prawości, sumienności i sprawiedliwości oraz fachowej wartości wsłużbie strażackiej. Jak bowiem każdego człowieka honorowego oburzyłoby dogłębi, gdyby usłyszał, że ktoś mówi źle o jego najbliższych, jego rodzinie, takteż każdemu dobremu strażakowi zależeć na tem powinno, aby dobrze mówiono onim, jako o strażaku, o straży pożarnej, w której jest członkiem, o Związku doktórego straż jego należy i w ogóle o całem strażactwie.


Każdy strażak polski, a przedewszystkiem każdy oficer strażacki, musi mieć głęboko zakorzenione poczuciehonoru osobistego i honoru strażackiego oraz musi zawsze postępować honorowo.


Honor jest jedną z największych ipodstawowych cnót każdego działacza pożarniczego, a zarazem najsilniejszą pobudkączynów w służbie strażackiej.


Honor wywiera wpływ decydujący nacałe postępowanie i zachowanie się strażaka, zarówno w jego pracy strażackiej,jak również w jego innych poczynaniach społecznych i obywatelskich.


Mieć poczucie honoru - to znaczyumieć samemu sobie rozkazywać, umieć nakładać na siebie rygory w postępowaniu,a czynić wszystko z własnej, nieprzymuszonej woli i tak jak się tylko najlepiejpotrafi.


Każdemu strażakowi zależećpowinno, aby zarówno najbliższe otoczenie, jak również ogół społeczeństwa miałjak najlepsze mniemanie o strażactwie, każdy szczycić się tem powinien, żenależy cenionej i wyróżnianej przez ogół, każdy przestrzegać powinienwłaściwego postępowania, a wówczas honor zawodu strażackiego będzie utrzymany.


Od pierwszej chwili wstąpienia wszeregi strażackie, już z chwilą założenia odznak strażackich, a wszczególności z chwilą przywdziania munduru, każdy strażak bierze na siebieodpowiedzialność takiego postępowania, by nie splamić honoru osobistego ihonoru strażackiego.


Honor strażacki wynika więcprzede wszystkiem z sumiennego i rzetelnego wypełniania wziętych na siebieobowiązków w straży. Czy to strażak - szeregowiec, czy strażak - oficer, czywreszcie strażak - członek władz strażackich - każdy musi w zakresie przypadającychmu zadań spełniać sumiennie swe obowiązki, być karnym, posłusznym i lojalnymwobec swych przełożonych, dbać o egzystencję i rozwój straży.


Strażak honorowy spełnia sweobowiązki z poczucia wewnętrznej ich konieczności, a więc zarówno wówczas, gdy wykonujeje pod okiem i pod kierownictwem swego dowódcy - przełożonego, jak teżzwłaszcza i wówczas, gdy ma pozostawioną swobodę działania i gdy dowódca lubzwierzchnik nie widzą tego, co i jak on robi.


Strażak, mający poczucie honoru,wystrzega się wszelkich występków i wykroczeń zarówno w służbie strażackiej,jak i w życiu prywatnem - rozumie on bowiem, że każdy występek czy wykroczenie,to znaczy działanie niezgodne z obowiązującemi przepisami oraz przynoszącestratę organizacji, pozostawia stratę na honorze człowieka. Dlatego cokolwiekmacie lub zamierzacie uczynić, powinniście przedtem zapytać siebie: "Czyto nie ubliży mej godności, jako człowieka i jako strażaka ?".


Strażak honorowy jest dbały o dobreimię całego strażactwa polskiego i o to, aby imię to było otoczone jaknajwiększym szacunkiem ogółu. Dlatego nie tylko sam ma poczucie honoru - alenie pozwoli zrobić ujmy swym towarzyszom po toporze, swym dowódcom izwierzchnikom korporacyjnym, swojej placówce strażackiej i całej w ogólekorporacji strażackiej a z kolei również władzom państwowym i wszystkiemu, copolskie. Staje więc zawsze bez wezwania w obronie dobrego imienia swychkolegów, swej organizacji, organów władz państwowych i Państwa, gdy tylkoodczuwa, że ktoś wyrządza im krzywdę moralną, obniża ich autorytet, powagę lubznaczenie.


Jedną z podstawowych cech ludzihonoru, a więc i każdego strażaka, jest szanowanie godności każdego innegoczłowieka. Honorowy człowiek nie używa nigdy do drugiego człowieka słówobraźliwych, nie pozwala sobie na sponiewieranie ich godności. Jednocześnie swąosobistą godność, nawet w stosunku do ludzi nieuczciwych i niesumiennych,okazuje nie przez wywyższanie się nad innymi, ale przez skromność i życzliwośćokazywaną każdemu.


Honor nakazuje też strażakowi byćoględnym i powściągliwym w ocenianiu innych ludzi, zwłaszcza, gdy chodzi owytykanie ich błędów lub ułomności, by o kimś bezpodstawnie nie powiedziećczegoś złego lub nie przesadzić w ocenie. Szczególnie powściągliwy jeststrażak, gdy opowiada komuś o swych towarzyszach, o własnej straży, o innychplacówkach strażackich i o Związku Straży, aby zbyt pochopnie nie wydawaćsądów, uwłaczających ich czci i opinji.


Strażak powinien być przedewszystkiem rycerski wobec kobiet, starców, inwalidów i dzieci. Odnosi się donich uprzejmie, okazuje im należną pomoc i opiekę, daje im zawsze pierwszeństwow korzystaniu z wszelkich udogodnień i w ogóle całem swem zachowaniem, wstosunku do wyżej wymienionych stara się zawsze podkreślać, że istoty słabszeznajdą w jego osobie w razie potrzeby właściwego obrońcę i opiekuna.


Honor nakazuje strażakowiudzielić zawsze w miarę swych sił i możności pomocy każdemu, kto jejpotrzebuje. Gdy więc na zew alarmu staje strażak do wypełniania swejzaszczytnej powinności strażackiej, honor każe mu na miejscu akcji ratunkowej wczasie pożaru lub w razie innej klęski żywiołowej pracować tak wytrwale i zcałem samozaparciem się, ażeby nikt nie mógł mu zarzucić niedbalstwa inieznajomości zawodu. Honorowy strażak nie porzuci nigdy swych towarzyszy wchwili, gdy im zagraża jakieś niebezpieczeństwo.


Choćby więc sam musiał sięnarażać na niebezpieczeństwo, niesie zawsze pomoc swym. kolegom i nie wycofasię z miejsca akcji ratunkowej, póki się nie upewni należycie, że innym nic niezagraża.


Następnym warunkiem honorowegopostępowania jest przyzwoite zachowanie się. Gdziekolwiek strażak przebywa,musi zachowywać się poważnie i z godnością. Nie będzie więc zwracał na siebieuwagi otoczenia hałaśliwością, arogancją i t p, zwłaszcza, gdy znajduje się wmiejscu bardziej uczęszczanem. Nie upija się, nie wywołuje awantur, nie pozwalasobie na żadne wybryki i nie ośmiesza się swem postępowaniem, pomnąc, że mógłbyprzez to podważyć powagę organizacji strażackiej. Honorowo postępujący strażakbaczy, aby nie zrobić przez złe zachowanie ujmy sobie i zaszczytnemu mundurowistrażackiemu, noszonemu wszak w całej Polsce przez wszystkich strażaków.


Dalszym nieodzownym warunkiemzasłużenia sobie na miano człowieka honorowego jest prawdomówność idotrzymywanie uczynionej obietnicy. Strażak honorowy nie złamie nigdy razdanego przyrzeczenia. Honorowemu strażakowi może zaufać każdy - zarównozwierzchnik i przełożony, jak również każdy obywatel, który się z nim styka w życiuprywatnem.


Gdy więc strażak ma wysokiepoczucie honoru, wyróżnia się swą wartością ideową i fachową, jest sumienny wwykonywaniu swych obowiązków, działa zgodnie z obowiązującemi przepisami, starasię być uczynny dla otoczenia, przejawia ciągłą troskę, by być uczciwymczłowiekiem, dobrym strażakiem i dobrym obywatelem swego Państwa.


na podstawieKalendarzyka Strażackiego, 1936.

Kreator strony - przetestuj